هرگز گمان مکن که با وجود من، موجودی در جهان بی سرپناه خواهد بود

خداوند از حضرت عزرائیل پرسیدند تا به حال گریه نکردی زمانیکه جان بنی آدمی را میگرفتی؟عزرائیل جواب داد: یک بار خندیدم، یک بار گریه کردم و یک بار ترسیدم. خنده ام زمانی بود که به من فرمان داده شد جان مردی را بگیرم،او را در کنار کفاشی یافتم که به کفاش میگفت: کفشم را طوری بدوز که یک سال دوام بیاورد!به حالش خندیدم و جانش راگرفتم..گریه ام زمانی بود که به من دستور داده شد جان زنی را بگیرم،او را دربیابانی گرم و بی درخت و آب یافتم که درحال زایمان بود..منتظرماندم تا نوزادش به دنیا آمد سپس جانش را گرفتم...د